yüzümü sikeyim, sevişmeler kaynamasın. zaten bu yüz gösterme mevzu  iyice kara mizaha döndü. eskiden ne güzel msn e koyduğumuz angelina juli fotolarını biz diye yutturur, gif gül fotolarıyla forumlarda rep üstüne rep arttırırdık. kimse bu gül sen misin? diye sormaz idi. şimdi işler zorlaştı. kimse pembe saçlı ankara hanzosunu yemiyor. çok dertliyim dostum.

 neyse soruna dönelim. nasılsın sorusu için, hiç iyi değilim ama bundan kimene di mi.

asılsın soruna gelince. aslım rus ama o kadar çok kara, kuru türk geni karışmış ki ortada aha şuram benziyor diyebileceğim milim ukraynalılık kalmamış. ağrıdan, erzurumdan, ankaradan ve yozgattan alınan genlerden nolur lan jfvhjfdh (burada esmeray duruma müdahele eder ) tamam canım seviyorum memleketimi.  hayatım diye bir şey yok, başkalarının yaşa dediği şeyleri yaşıyorum, büyük ihtimalle sende bu durumdasın.

pembe çiçekleri sevmem, kaktüs de sevmem. somon rengi gülü severim bak.

sümüümü bir yer yapıştırmıyor, burnumu da pek karıştırmıyorum. ayıp saklamak için söylemiyorum ha, eskisi gibi sümük çıkmıyor burnumdan. nerde o bereketli sümüklü günlerim, ne büyük tatak bilyeleri yapardık o zamanlar. duygulandım bak. şimdi daha çok dudaklarımı kemirip, göbek deliğimle oynuyorum. üst dudağımın üstü çok terler, elim devamlı tetiktedir bu yüzden.

gerçekten bu saçma şeyleri neden sordun ve ben neden anlatıyorum bilmiyorum. kendimi detaylandırırken çok utanıyorum. kimin işine yarayacak ki bunlar? biri bana “peki ya hayattan beklentilerin nelerdir? falan diye sorunca elimi ayağımı nereye koyacağımı bilemiyor, abuk subuk yalanlar söylüyorum. mesela hiç öyle bir isteğim yokken kaymakam olsam ne güzel olur gibi birşey çıkıyor ağzımdan, oysa böyle komik isimli bir mesleği asla yapmak istemem. olsam fena olmaz aslında ama genede istemem. uzattım be